او از ۱۸ مرداد سال جاری و در اعتراض به عدم توجه مسئولان قضایی به خواسته هایش دست به اعتصاب غذا زده است. مسئولان زندان چند بار تلاش کرده اند با تزریق سرم او را زنده نگه دارند اما او تاکنون حاضر به شکستن اعتصاب غذایش نشده است.

خواسته محمد نظری اعمال قانون جدید مجازات اسلامی است. قانونی که می گوید برای محکومانی که قبل از قانون جدید محکوم شده اند نیز قابل اجراست. محمد نظری خواستار اعاده دادرسی است که در صورت اعمال قانون جدید مجازات اسلامی حکم حبس ابد او به ۱۵ سال زندان کاهش می یابد. قانونی که سال ۱۳۹۲ تصویب شده و اعمال آن می تواند بلافاصله به آزادی محمد نظری منجر شود.

اتهامی که محمد نظری که به دلیل آن به حبس ابد محکوم شد عضویت در حزب دموکرات کردستان ایران بود. او در سال ۱۳۷۳ دستگیر شد. با این حال او همواره تاکید کرده است که هیچ گاه دست به اقدام مسلحانه نزده است.

محمد نظری ۲۶ مهرماه سال جاری و در جریان هشتاد و یکمین روز اعتصاب غذایش نامه ای را از زندان رجایی شهر خطاب به مردم ایران نوشت. در این نامه او خود را «بی کس ترین زندانی این شهر» توصیف کرده و گفته است «هیچ گوش شنوا و دست یاری دهنده ای» برایش نمانده است. او خطاب به مردم گفته است:‌«مرا به خاطر بی کسی‌ام به حال خود مگذارید. …من هیچ کس را ندارم…. مرا کمک کنید، کمک کنید صدایم شنیده شود که اکنون چیزی جز مرگ برای رها شدن از این عذاب زندان و اعتصاب برایم نمانده است.»
محمد نظری همچنین مدتی پیش در تماسی تلفنی از زندان با مسیح علی‌نژاد روزنامه نگار گفته بود: «دادگاه من یک دادگاه واقعا تشریفاتی بود. در عرض یک ساعت آقای جلیل زاده حکم اعدام داد. الان من نمی دانم به چه گناهی بیش از ۲۰ سال زندانی ام. نه وکیلی داشتم. واقعا ظالمانه بود. خانواده بیچاره من سالها از دادگاهی به دادگاهی دیگر مثل توپ فوتبال پاس کاری شدند.رفتن مهاباد گفتن ارومیه. رفتن ارومیه گفتن کرج. رفتن کرج گفتن تهران. امیدواری واقعا واهی و بیرحمانه ای به آنها دادند.»

این زندانی سیاسی گفته است:‌«عقده هایی که این اطلاعات بخصوص که از من داشت بعنوان یک آذربایجانی و شیعه مذهب که وارد یکی از احزاب کرد کردستان شدم {باعث زندانی شدنم شد}. نمی دانم با چه زبانی بگویم واقعا دردآوره که چه بلایی سرم آوردند. با چه وضعیتی از من اعتراف گرفتند. به من گفتند که گزارش کرده اند که ۴ نفر آمده اند که ۴ نفر از نیروهای اطلاعاتی را ترور کنند. گفتم خوب این به من ربطی ندارد. گفتن چون تو تازه از عراق آمدی پس حتما تو هم یکی از آنهایی.»

محمد نظری سال پیش هم لبهایش را برای بیش از ۴۰ روز دوخت تا صدای اعتراضش را به مقامات مسئول برساند. او می گوید:‌«دهنم را که دوختم بعد از ۵ روز نمایندگی دادستانی آمد. خود دادستان آمد. رئیس زندان. آقای خدابخشی به من گفت من نمی دانم واقعا تو ۲۰ سال است تو حبسی؟ گفتم آقای خدابخشی اگر تو فلسطین یکی تو زندانهای اسرائیل خون دماغ بشود شما اسم، پدر، شماره شناسنامه اش رو می دونید. من کسی رو تو این مملکت ندارم. خودم و خودم هستم.»
در جریان اعتصاب غذای محمد نظری افراد مختلفی خطاب به مسئولان نامه هایی منتشر کردند از جمله رضا شهابی و سعید شیرزاد که هردو زندانی هستند در نامه ای خطاب به محمد منتظری دادستان کل کشور از وی درخواست کردند قبل از بروز هر گونه حادثه ناگوار برای وی پرونده او مورد بازبینی قرار گیرد.

عفو بین الملل در ۲۳ اکتبر خواستار اقدام فوری برای آزادی محمد نظری ۴۶ ساله شده است که چهره اش در اثر عذاب زندان و بلاتکلیفی به فردی ۴۶ ساله نمی ماند. عفو بین الملل گفته است که از محمد نظری «اعتراف اجباری» گرفته شده است.

با اینکه کاربران شبکه های اجتماعی در چندین نوبت تلاش کرده اند تا صدای محمد نظری را به گوش مردم و مسئولان برسانند با این حال هیچ پاسخی از طرف مسئولان جمهوری اسلامی چه قضایی و چه دولتی شنیده نشده است.